Ποιός δεν έχει πέσει θύμα bullying κατά την εφηβική ηλικία ή αργότερα μέσα στη ζωή του; Ποιός δεν το έχει ξεπεράσει ή το κρατάει ακόμη μέσα του να θρέφει μία πληγή.

Όταν ήμουν μικρή, είχα αρκετά κιλά πέρα από το φυσιολογικό, λόγω υποθυροειδισμού που επηρέαζε το μεταβολισμό μου. Κατά καιρούς αυξομειώνονταν η δόση όπως και τα κιλά. Ήταν τότε στην δευτέρα γυμνασίου που η θεία μου με αποκάλεσε χοντρή, όταν αγόρασα ένα όμορφο εκρού φόρεμα που ήταν κολλητό πάνω στο σώμα μου και αρκετά μακρύ που συνδυάζονταν με λευκό t-shirt όπως υπαγόρευε η μόδα το 1994. Με ύψος 1,55 και 47 κιλά κάπου τα λόγια της συγκρούονταν με την ειλικρίνεια του καθρέφτη. Κάπου στο ενδιάμεσο, έχασα πολλά κιλά και ήμουν αρκετά αδύνατη μα διόλου όμως αδύναμη και πολύ γυμνασμένη.Και δεν ήταν η πρώτη περίπτωση μα ούτε και η τελευταία. Ούσα συνασταλμένη έλκυα πολλούς νταήδες στο προαύλιο του σχολείου.

Ανάμεσα σε αυτό που βίωσε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης στα Ιωάννινα από συμφοιτητές του και του κόστισε την ζωή αφού απειλούνταν και εκφοβίζονταν καθημερινά απ΄αυτούς, με το να συμβουλεύσεις έναν έφηβο για τις παρέες του ή τις βλαβερές συνήθειες έχει διαφορά, που κάποιοι θα την ονόμαζαν συμβουλή.

Όταν μεγαλώνεις μέσα στην ομοιότητα θα επιλέξεις την διαφορετικότητα. Μαύρο πρόβατο φαντάζομαι πως θα είναι ένα παιδί που επιλέγει να διαβάσει ένα βιβλίο από εκείνο που παίζει με το tablet του στο σχολείο.Ποιο σε καλλιεργεί και ποιο σε απομονώνει άραγε από του κόσμου την σοφία;

Σε λίγα χρόνια και είναι αυτό που με ενοχλεί, παιδιά που μεγάλωσαν με ετερόφυλους straight γονείς θα βιώνουν ρατσισμό από εκείνα τα παιδιά των gay γονιών που έχουν επιλέξει την φύση της γυναίκας για να τους καταστήσει πατεράδες αλλά την πετροβολούν σαν κοινωνικό μίασμα που επειδή διαθέτει στήθος, μήτρα και ωοθήκες, είναι ευαίσθητη και θα πρέπει να εξαιρείται από κάθε μορφής καταξίωση.

Όταν ασχολήθηκα με την Χάθα, την Αστάνγκα και την Κουνταλίνι Γιόγκα και απέκτησα τις ιδανικές αναλογίες, η θεία μου ήταν αόρατη στην καθημερινότητα μου.Μου κόστισαν όμως τόσο η υπόδειξή της που έγινα βουλιμική για ένα μήνα. Στα σχολικά διαλείμματα πήγαινα να φάω στην καντίνα και μετά οδηγούμουν στο νιπτήρα της τουαλέτας του σχολείου για ν’αποβάλλω ότι είχα καταναλώσει.

Κανείς δεν έμαθε τίποτα όπως και εγώ δεν ανέφερα πόσο με πείραξε αυτή τη κατάσταση.

Και τώρα ξαφνικά η οποιαδήποτε μορφής ειλικρίνεια ως προς την συμπεριφορά του άλλου, καλείται ως bullying. Δεν το θεωρώ σωστό. Άλλο να εκφράσεις την δυσαρέσκεια σου και να σπάσεις την σιωπή σου σε μία συμπεριφορά ενός ατόμου  που επαναλάμβανεται και άλλο να χειρίζεσαι οποιαδήποτε μορφής εξουσίας, για να εκφράσεις την ανεπάρκεια σου που εκδηλώνεται με κάθε μορφής ανωτερότητα.

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα πρόεκυψαν, από μία κατάσταση που υπάρχει στην σχολή της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας που παρακολουθώ μετά από προετοιμασία 2 ετών που προηγήθηκαν στην εκμάθησή της από μία άλλη σχολή. Διάβαζα πολύ για να την κατακτήσω. Δεν σήκωνα κεφάλι. Μα τώρα πρεπει να ορθώσω ανάστημα σε μία συμπεριφορά που με θίγει προσωπικά και κοινωνικά.Ούσα συμμαθήτρια μίας γυναίκας γυμνάστριας προσχολικής αγωγής γύρω στα 50, που καταθέτει ότι μιλάει άσχημα και αυστηρά στα παιδιά της(σε ευρύτερη έννοια για να σκληραγωγηθούν) και είναι αρκετά οκνηρή στην εξέλιξή της για να μάθει αυτή την γλώσσα. Όλοι έχουν δικαίωμα στη γνώση, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και φυλής.

Μα πως είναι δυνατόν να μην προσπαθεί να κουνήσει ούτε τα δαχτυλά της, ενώ της έχει δοθεί όλο το υλικό αναλυτικά και στο χαρτί, και σε video,  και σε ζωντανό μάθημα και να εξομολογείται ότι δεν πρόλαβε. Να κριτικάρει άλλες συμμαθητριες που έχουν δυο παιδιά εξίσου, ή νεους μαθητές, πως προλαβαίνουν να διαβάζουν.

Η δασκάλα μας είναι κουφή και έτσι χρειάζεται λίγο παραπάνω ζήλος για να μάθεις την γλώσσα, να την χρησιμοποιείς για να ανοιχθείς στο ερέθισμα της απουσίας ήχου. Ενώ έχει επιβληθεί η σιωπή μέσα στο μάθημα από λόγια, εκείνη συνεχίζει να μιλάει,να διακόπτει με την φωνή της την διδασκαλία της και να ολισθαίνει το μάθημα σε εξέλιξη.

Ποια θα ήταν η συμβουλή και ποιό το bullying στην προκειμένη περίπτωση. Γιατί άλλο να επισημαίνεις καλοπροαίρετα μία συνήθεια και άλλο μία ανεπάρκεια.

Να μην θες να γνωρίζεις, είναι προσωπικό δικαίωμα σου, μα να μην θέλεις οι άλλοι να γνωρίζουν για να  σου μοιάζουν και να μην διαφέρεις είναι παράπτωμα σου.

Νιώθω πως από τότε που χάθηκε η ευκαιρία της έκφρασης ειλικρίνειας, δυσαρέσκειας, προσωπικής άποψης, κοινωνικής γνώμης, η έλλειψη ευελιξίας, μεταμορφώθηκε σε bullying και σε προσωπικά δεδομένα.

Μα ποιος έχει παιδεία που παρκάρει σε θέσεις ατόμων με αναπηρία; Που μιλάει σε άτομο που δεν τον ακούει εκ γενετής, που χρησιμοποιεί την αναπηρία του για να αφήνει το κινητό του τηλέφωνο δίχως σίγαση στην τάξη για να είναι πάντα το κέντρο της προσοχής; Που χρησιμοποιεί άσεμνες χειρονομίες για να δείξει ότι μιλάει καλά την γλώσσα της νοηματικής δίχως να έχει προσπαθήσει να αγγίξει τα ίδια του τα δάχτυλα;

Ίσως και να είμαι παράλογη, που κρύβω πίσω από τα χείλη την επίπληξη, μήπως κατηγορηθώ σαν το φυτό της τάξης, μα είναι κρίμα να σου παρέχεται μία υπηρεσία και να την λαμβάνεις μισή εξαιτίας ενός ατόμου που κάνει bullying σε κάθε αίσθηση ευπρέπειας.

Πίσω από το bullying ενός ατόμου που καταδικάζει βρίσκεται πάντα ενα παιδί που δεν ακούστηκε ποτέ.

Διανύω την τελευταία εβδομάδα κατανόησης. Από την άλλη θα μιλήσω καθαρά και θα αλλάξω την ώρα και την ημέρα της διδασκαλίας.

Κωνσταντίνα