Ένα πρωινό Σαββάτου που κατέβαινα στο κέντρο για μάθημα κεραμικών με το μετρό και συνέπεσε με την ημέρα ψυχικής υγείας στις 10 Οκτωβρίου, ένα ηλιόλουστο κορίτσι, κάθονταν απέναντί μου, πήρε το θάρρος να μου μιλήσει, γιατί τής τράβηξε την προσοχή, η μπλούζα που φορούσα με τον Γιώργο Μαζωνάκη τριάντα μέρες μετά τον θάνατο του. Όπως και εκείνη έτσι και εγώ, παρατηρούσα το ντύσιμο της όμως καθ’όλη την διάρκεια της διαδρομής. Το μαύρο χρώμα των μαλλιών της, κάτω από το καουμπόικο καπέλο με τα μαύρα πέδιλα που έδεναν πίσω από το γόνατο της φορώντας ένα υπέροχο, αέρινο φόρεμα. Η Έλενα Μυλωνά, ένα κορίτσι πολύ γλυκό, μία μποέμισσα ψυχή με ένα πλούσιο ταμπεραμέντο. Μέχρι να φτάσουμε στην στάση μας είχαμε ανταλλάξει στοιχεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και είχα ήδη μάθει με χαρά, πως είχε μετακομίσει στην Ελλάδα από το Ηνωμένο Βασίλειο και ανήκε στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Πως κατάφερε μία απλή αναφορά στην καλλιτεχνική πορεία του Γιώργου Μαζωνάκη να συνδεθεί με το είδος μουσικής που θα ήθελε να τραγουδάει, θα το ανακαλύψετε στο παιχνίδι των ερωτοαπαντήσεων που ήταν πρόθυμη να μου δώσει μία συνέντευξη.
Πίσω από αυτές ανακάλυψα μία εκπληκτική προσωπικότητα και μία χαρισματική τραγουδοποιό, ένα ευαίσθητο κορίτσι που θέλει να εκτεθεί φωνητικά μέσα από το τραύμα της, την ψυχική αδυναμία και να την μετατρέψει σε δύναμη δίνοντας παραδειγμα για όλους εκείνους που θέλουν να κυνηγήσουν τα όνειρα τους. Η Έλενα Μυλωνά είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Ένα αιθέριο πλάσμα, άκρως συνειδητοποιημένο και προσγειωμένο στο καλλιτεχνικό στερέωμα που θα συζητηθεί..
Ελπίζω να την λατρέψεις. Να κλέψει και την δική σου καρδιά και απόλαυσε τις μουσικές στιγμές της εδώ
1) Έλενα, πες μου λίγα πράγματα για εσένα. Τι θα ήθελες να μοιραστείς με τον κόσμο;
Ονομάζομαι Έλενα Μυλωνά-Ξυδάκη, γεννήθηκα στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 1996 και είμαι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και καθηγήτρια φωνητικής. Η μουσική είναι για μένα κάτι πολύ περισσότερο από ένα επάγγελμα. Είναι ένα κομμάτι της ταυτότητάς μου, της οικογενειακής μου ιστορίας και του τρόπου με τον οποίο εκφράζω όσα έχω ζήσει.
2) Τι ρόλο παίζει στη ζωή σου η μουσική;
Η μουσική μου κινείται κυρίως στον χώρο της alternative rock, αλλά θέλω να εξερευνήσω και το ελληνικό τραγούδι, συνδυάζοντας τις διαφορετικές μουσικές πλευρές μου.
3) Τι ρόλο έπαιξε η μουσική μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον σου;
Προέρχομαι από μουσική οικογένεια και πιστεύω ότι η αγάπη μου για το τραγούδι είναι κάτι που κληρονόμησα από τους παππούδες μου. Ο παππούς μου, Νίκος Μυλωνάς, ήταν συνθέτης και στιχουργός. Έγραφε τραγούδια για τη γιαγιά μου, τη Φανή Μυλωνά, η οποία ήταν τραγουδίστρια με το καλλιτεχνικό όνομα Φανή Ντορέ. Η γιαγιά μου τραγουδούσε τα τραγούδια που της έγραφε και ασχολούνταν επίσης με τη συγγραφή στίχων.Οι δυο τους είχαν τη δική τους διαδρομή στον χώρο της μουσικής και συνεργάστηκαν με σπουδαία ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα.
4) Γιατί είναι τόσο σημαντική αυτή η σχέση ως επιρροή στη μουσική διαδρομή σου ;
Για μένα, αυτή η οικογενειακή ιστορία είναι πολύ σημαντική, γιατί αισθάνομαι ότι η μουσική υπήρχε μέσα μου πολύ πριν αποφασίσω να την ακολουθήσω επαγγελματικά.
Πιστεύω ότι οι παππούδες μου μού μετέδωσαν το ταλέντο και το μικρόβιο της μουσικής. Νιώθω ότι και οι δύο ζουν μέσα μου, μέσα από την αγάπη μου για το τραγούδι, την ανάγκη μου να δημιουργώ και την επιθυμία μου να εκφράζομαι καλλιτεχνικά.
Είναι μια κληρονομιά που θέλω να τιμήσω με τον δικό μου τρόπο, συνεχίζοντας αυτή την οικογενειακή σχέση με τη μουσική, αλλά παράλληλα δημιουργώντας τη δική μου ξεχωριστή ταυτότητα.
5) Υπάρχει κάποιο τραύμα που θα ήθελες να το θεραπεύσεις με το κομμάτι της μουσικής;
Παρά τις μουσικές ρίζες της οικογένειάς μου, τα παιδικά μου χρόνια και η εφηβεία μου ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Οι γονείς μου χώρισαν και μεγάλωσα χωρίς την παρουσία του πατέρα μου στην καθημερινότητά μας, μαζί με τη μητέρα μου και τον αδελφό μου, μέσα σε ένα κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον. Οι συνθήκες στις οποίες μεγαλώσαμε άφησαν βαθιά σημάδια μέσα μου.
6) Εκτός από συγγενική σύνδεση, τι ρόλο ψυχής πιστεύεις ότι είχε ο αδερφός σου μέσα στη ζωή σου;
Ο αδελφός μου ήταν ο άνθρωπος που με καταλάβαινε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Ήταν το στήριγμά μου, η δύναμή μου και ο άνθρωπος με τον οποίο μοιραζόμουν όλα όσα περνούσαμε. Γνωρίζαμε και οι δύο τι συνέβαινε στο περιβάλλον μας και αισθανόμουν ότι ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε να καταλάβει πραγματικά τον πόνο μου. Ήταν η ελπίδα μου και ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους συνέχιζα να ονειρεύομαι μια διαφορετική ζωή.
Δυστυχώς, το 2016, όταν ο αδελφός μου ήταν μόλις 20 ετών, τον έχασα. Η απώλειά του άλλαξε τη ζωή μου για πάντα. Το πένθος, η απουσία του και το παιδικό τραύμα που κουβαλούσα έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής μου ιστορίας και, αργότερα, της μουσικής μου δημιουργίας. Ο αδελφός μου ήταν και θα είναι πάντα μία από τις μεγαλύτερες πηγές της έμπνευσής μου.
Δες αφιέρωμα στη μνήμη του εδώ
7) Η απώλεια του αδερφού σου, ήταν το έναυσμα για αλλαγή ζωής, σε κάποια άλλη χώρα;
Το 2016 αποφάσισα να φύγω για την Αγγλία, με στόχο να σπουδάσω μουσική και να δημιουργήσω τα δικά μου τραγούδια. Ήθελα να μετατρέψω τις εμπειρίες μου σε μουσική και να μιλήσω για το childhood trauma, δηλαδή το παιδικό τραύμα, την κακοποίηση, το πένθος και τις επιπτώσεις που μπορούν να έχουν αυτές οι εμπειρίες στην ενήλικη ζωή.
8) Τι βιώματα όσον αφορά την καλλιτεχνική σου πορεία αντιμετώπισες εκεί;
Ένιωθα ότι η αγγλόφωνη alternative rock σκηνή θα μου έδινε τον χώρο να εκφραστώ ελεύθερα, να πειραματιστώ και να δημιουργήσω τραγούδια που θα μπορούσαν να ακουστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό επέλεξα να γράφω στα αγγλικά: ήθελα οι ιστορίες μου να ξεπεράσουν τα σύνορα της Ελλάδας και να αγγίξουν ανθρώπους ανεξάρτητα από την καταγωγή ή τη γλώσσα τους.
9) Έλενα, ποιες είναι οι σπουδές σου;
Σπούδασα Popular Music Performance με ειδίκευση στα φωνητικά στο Birmingham City University και αφιερώθηκα στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας.
10) Αν κοιτάξεις βαθιά μέσα σου, τι είναι αυτό που πραγματικά σε ενώνει με τη μουσική; Είναι η αγάπη, το πάθος, οι ρίζες σου, ή κάποιο ανεπίλυτο τραύμα, που χρειάζεται να βγει στο φως για να θεραπευτεί;
Έχω διαγνωστεί με PTSD, δηλαδή διαταραχή μετατραυματικού στρες, και το τραύμα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θέματα της μουσικής μου. Μέσα από τα τραγούδια μου θέλω να απευθυνθώ σε ανθρώπους που έχουν βιώσει κακοποίηση, που κουβαλούν τις πληγές της παιδικής τους ηλικίας, που παλεύουν με το πένθος ή αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την ψυχική τους υγεία. Θέλω να μπορούν να ακούσουν ένα τραγούδι μου και να αισθανθούν ότι κάποιος τους καταλαβαίνει, ότι δεν είναι μόνοι και ότι οι εμπειρίες τους αξίζουν να ακουστούν.
Καταπολεμώ το τραύμα μου με αγάπη κ θέλω να γυρίσω Ελλάδα, έστω μισό χρόνο, ενώ πριν έτρεμα το τραύμα μου. Έχω περάσει κόλαση μεγάλη με όλα αυτά αλλά τελικά η κόλαση είναι μέσα μας και θέλει θεραπεία για να μπορέσεις να προχωρήσεις.Σε όποιο σημείο της γης και να πας το τραύμα είναι το ίδιο όμως.
Έτρεχα μακριά από την ελληνική μουσική που την αγαπώ τόσο πολύ.
Άλλα ένιωσα πως στην Ελλάδα με έκριναν επειδή δεν κάνω καψούρικα, εμπορικά και μπουζούκια. Γράφω για πένθος κ έφαγα πολύ bullying. Ε, δεν μπορούσα Ελλάδα να κάνω ροκ για πένθος. Αλλά το κάνω εδώ και να σου πω κ κάτι τώρα με το ίντερνετ όλα αλλάζουν ο κόσμος μπορεί να ακούσει ότι θέλει.
Για μένα, η μουσική είναι ένας τρόπος να μετατρέπω τον πόνο σε δημιουργία. Είναι επίσης ένας τρόπος να τιμώ τη μνήμη του αδελφού μου και να κρατώ ζωντανό τον δεσμό μας.
11) Από αυτά τα 10 χρόνια που έμεινες στην Αγγλία τι κρατάς μέσα σου, σαν φυλακτό;
Τα δέκα χρόνια που έζησα στην Αγγλία ήταν μια περίοδος γεμάτη εμπειρίες, σπουδές και προσωπικές προκλήσεις. Η Αγγλία μού έδωσε πολλά, αλλά αντιμετώπισα σημαντικές δυσκολίες. Προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας επηρέασαν την καθημερινότητά μου και με εμπόδισαν αρκετές φορές να προχωρήσω στη μουσική με τον ρυθμό που ονειρευόμουν. Παρ’ όλα αυτά, δεν εγκατέλειψα ποτέ το όνειρό μου. Για δέκα χρόνια έζησα στο Μπέρμιγχαμ, αλλά αισθανόμουν ότι δεν είχα βρει ακόμη το περιβάλλον που αναζητούσα για να εκφραστώ πλήρως ως ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα. Όταν ανακάλυψα τη μουσική σκηνή του Μπράιτον, ένιωσα κάτι διαφορετικό. Τότε που έφυγα πριν δέκα χρόνια ήταν μόνο εταιρίες στην Ελλάδα και με έκριναν. Θα παντρέψω ροκ και μπουζούκι και ελληνικό στίχο με αγγλικό να τα κυκλοφορήσω κ Αγγλία.
12) Τι πιστεύεις ότι σου πρόσφερε το Ηνωμένο Βασίλειο ως μουσικό καταφύγιο στο όνειρο σου;
Η δημιουργικότητα της πόλης, η ελευθερία έκφρασης και η υποστήριξη που προσφέρει στους independent artists με συγκίνησαν και με άγγιξαν βαθιά. Αποφάσισα, λοιπόν, να μετακομίσω στο Μπράιτον, γιατί ένιωσα ότι εκεί θα μπορούσα να ξεκινήσω ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή και τη μουσική μου πορεία. Θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μέρη στο Ηνωμένο Βασίλειο για ανεξάρτητους μουσικούς, καθώς δίνει χώρο στον πειραματισμό, στην αυθεντικότητα και σε καλλιτέχνες που θέλουν να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό.
13) Όλα αυτά τα χρόνια, βιοπορίζονται ζουν μόνο από την μουσική, η σου ανοίχτηκαν κι άλλες πόρτες έκφρασης και δημιουργικότητας;
Και βέβαια. Παράλληλα, εργάζομαι ως καθηγήτρια φωνητικής, βοηθώντας μαθητές να αναπτύξουν τη φωνή τους, να εξελίξουν την τεχνική τους και να ανακαλύψουν τη δική τους καλλιτεχνική ταυτότητα. Η διδασκαλία είναι ένας ακόμη τρόπος να μοιράζομαι την αγάπη μου για τη μουσική και να στηρίζω άλλους ανθρώπους στην προσπάθειά τους να εκφραστούν μέσα από το τραγούδι.
14) Όσον αφορά το καλλιτεχνικό στερέωμα, ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;
Οι μουσικές μου επιρροές προέρχονται τόσο από την ελληνική όσο και από τη διεθνή μουσική σκηνή. Από την Ελλάδα, καλλιτέχνες που θαυμάζω και με έχουν εμπνεύσει είναι η Έλενα Παπαρίζου, ο Σάκης Ρουβάς, ο Γιώργος Μαζωνάκης και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, καθώς και το συγκρότημα Μέλισσες.
Από τη διεθνή μουσική σκηνή, οι βασικές μου επιρροές είναι οι Paramore, η Avril Lavigne και οι Evanescence. Με εμπνέουν η ενέργεια, η αυθεντικότητα, η δυναμική ερμηνεία και η συναισθηματική δύναμη της alternative rock μουσικής τους.
Αυτές οι δύο μουσικές κατευθύνσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας.
15) Όσο καιρό απουσίαζες, τι νοσταλγούσες περισσότερο από την Ελλάδα;
Παρόλο που έχτισα τη μουσική μου πορεία μέσα από την αγγλόφωνη rock, η Ελλάδα δεν έφυγε ποτέ από μέσα μου. Πάντα αγαπούσα το ελληνικό τραγούδι, άκουγα Έλληνες καλλιτέχνες και θαύμαζα τη δύναμη που έχει η ελληνική μουσική να μεταφέρει συναίσθημα μέσα από τη γλώσσα, τη μελωδία και την ερμηνεία.
16) Με την επιστροφή σου στην Ελλάδα, ποιες είναι οι επόμενες βλέψεις σου, το καλλιτεχνικό όραμα σου;
Το τελευταίο διάστημα άρχισα να συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο ότι δεν χρειάζεται να περιορίζω τον εαυτό μου σε ένα μόνο μουσικό είδος ή σε μία μόνο γλώσσα.
17) Πως σε επηρέασε μουσικά η αναπάντεχη απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη;
Η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη, όπως την αντιλήφθηκα προσωπικά, με έκανε να σκεφτώ ακόμη πιο έντονα ότι η ζωή είναι μία και ότι δεν πρέπει να αναβάλλουμε όσα αγαπάμε. Ένιωσα σαν να ξύπνησε μέσα μου ένα κομμάτι που υπήρχε πάντα, αλλά δεν είχα δώσει την ευκαιρία να αναπτυχθεί. Συνειδητοποίησα ότι, εφόσον αγαπώ την ελληνική μουσική, δεν υπάρχει λόγος να μην την εξερευνήσω. Δεν χρειάζεται να επιλέξω ανάμεσα στην alternative rock και στο ελληνικό τραγούδι. Μπορώ να τραγουδάω στα αγγλικά και στα ελληνικά, να πειραματίζομαι με διαφορετικά είδη και να εκφράζω όλες τις πλευρές της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας.
18) Σαν να λέμε ότι το ταλέντο του, φύτεψε εντός σου και εναν κοινό σπόρο για συνύπαρξη μουσικών ειδών και ρευμάτων;
Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου είναι να συνδυάσω στοιχεία της ελληνικής μουσικής με την alternative rock. Θέλω να εντάξω το μπουζούκι ακόμη και στα αγγλόφωνα τραγούδια μου, δημιουργώντας έναν ήχο που θα συνδυάζει τη δυναμική της rock με την ελληνική μουσική παράδοση. Με ενδιαφέρει να πειραματιστώ με τραγούδια που θα συνδυάζουν αγγλικό και ελληνικό στίχο, να εναλλάσσω τις δύο γλώσσες και να δημιουργήσω έναν προσωπικό ήχο που δεν θα περιορίζεται από τα συνηθισμένα μουσικά όρια.
Παράλληλα, θέλω να δημιουργήσω και καθαρά ελληνόφωνα τραγούδια, με έντονα ελληνικά στοιχεία και το μπουζούκι να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Θέλω μέσα από αυτά να εκφράσω τις εμπειρίες, τα συναισθήματα και τις ιστορίες μου με έναν τρόπο που να συνδέεται άμεσα με το ελληνικό κοινό.
19) Τι είναι για σένα οι ελληνικές ρίζες, και η αγάπη για την ελληνική γλώσσα; Σε ποιο βαθμό σε επηρεάζουν;
Η Ελλάδα είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου και την κουβαλάω μαζί μου όπου κι αν βρίσκομαι. Είναι πολύ σημαντικό για μένα οι Έλληνες να έχουν πρόσβαση στη μουσική μου και να μπορούν να ακούσουν τις ιστορίες μου στη δική τους γλώσσα. Τα αγγλικά μού δίνουν τη δυνατότητα να επικοινωνώ με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, αλλά τα ελληνικά έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.
Η ελληνική γλώσσα κουβαλά τις αναμνήσεις, τις ρίζες και τα κοινά μας βιώματα. Υπάρχουν συναισθήματα και εκφράσεις που αποκτούν μια ιδιαίτερη οικειότητα όταν τα μοιραζόμαστε στη μητρική μας γλώσσα. Θέλω, λοιπόν, οι Έλληνες να αισθάνονται ότι έχουν μια ξεχωριστή θέση στη μουσική μου, σαν να τους ανοίγω την πόρτα σε έναν πιο προσωπικό κόσμο μου.
Τα αγγλικά είναι ο τρόπος μου να επικοινωνώ με ολόκληρο τον κόσμο. Αλλα τα ελληνικά είναι ο τρόπος μου να επιστρέφω στις ρίζες μου και να μοιράζομαι κάτι πολύ δικό μας. Με έναν τρόπο, το ελληνικό κοινό έχει πρόσβαση σε μια πλευρά μου που είναι ιδιαίτερα προσωπική, γιατί μόνο εμείς γνωρίζουμε τη γλώσσα μας και όλες τις αποχρώσεις που κουβαλάει.
20) Έλενα, πως βλέπεις τον εαυτό σου στα επόμενα χρόνια, Προσωπικά, συναισθηματικά, καλλιτεχνικά;
Σήμερα αισθάνομαι ότι ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου. Θέλω να δώσω ξανά χώρο στα όνειρά μου, να εξελιχθώ καλλιτεχνικά και να έρθω πιο κοντά στο ελληνικό κοινό. Θέλω η Ελλάδα να γνωρίσει όχι μόνο τη μουσική μου, αλλά και την ιστορία που βρίσκεται πίσω από αυτήν.
Η οικογενειακή μου μουσική κληρονομιά, οι εμπειρίες μου, η απώλεια του αδελφού μου, τα χρόνια στην Αγγλία και η αγάπη μου για την Ελλάδα αποτελούν όλα κομμάτια της ίδιας ιστορίας.
21) Ποια πλευρά του εαυτού σου θα ήθελες να φωτίσεις περισσότερο σ’ αυτόν τον υπέροχο ήλιο που έχουμε στη χώρα μας;
Δεν θέλω να επιλέξω μόνο μία πλευρά του εαυτού μου. Θέλω να τιμήσω τις ρίζες μου, να δημιουργήσω τον δικό μου ήχο και να συνεχίσω να εξελίσσομαι χωρίς να βάζω όρια στις δυνατότητές μου.Πιστεύω ότι κάθε εμπειρία, ακόμη και η πιο δύσκολη, μπορεί να γίνει αφορμή για δημιουργία και αλλαγή. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα όσα έχω περάσει έχουν ξεπεραστεί, αλλά θέλω να συνεχίσω να προχωράω, να δημιουργώ και να μοιράζομαι την ιστορία μου μέσα από τη μουσική.
Το όνειρό μου είναι να ενώσω τις δύο μουσικές μου πλευρές: την αγγλόφωνη rock που με διαμόρφωσε και την ελληνική μουσική που κουβαλάω μέσα μου. Να δημιουργήσω έναν ήχο με rock, μπουζούκι, ελληνικό και αγγλικό στίχο, πειραματισμό και, πάνω απ’ όλα, αλήθεια. Να συνεχίσω την οικογενειακή μου σχέση με τη μουσική με τον δικό μου τρόπο και να δημιουργήσω τραγούδια που θα μπορούν να αγγίξουν ανθρώπους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.Η Ελλάδα είναι η ρίζα μου, η οικογένειά μου είναι η μουσική μου κληρονομιά, η Αγγλία είναι ένα μεγάλο κομμάτι της διαδρομής μου και η μουσική είναι η γλώσσα με την οποία θέλω να τα ενώσω.
22) Ολοκληρώνοντας την συζήτηση μας, στα πλαίσια μιας συνέντευξης που αφορά το τυχαίο, το αγγελικό μονοπάτι, την προστασία απο ανώτερα πεδία και τις συμπτώσεις, πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν στη ζωή σου όλα τα παραπάνω;
Πιστεύω στους αγγέλους, πιστεύω στις ικανότητές τους και σε όλες εκείνες τις συγχρονικότητες που μας επιτρέπουν να συνδεόμαστε ως άνθρωποι και ως ψυχές με άλλες συχνότητες και οντότητες.
Πιστεύω πως κάτι έφερε εμάς τις δύο κοντά. Ίσως αυτό το κάτι να είναι ο Γιώργος Μαζωνάκης. Και κάτι αντίστοιχο συνέβη και με εμένα και εσένα. Γνωριστήκαμε μέσα από τον Μαζωνάκη, μιλήσαμε εξαιτίας της απώλειας του και κάπως έτσι οι δρόμοι μας συναντήθηκαν. Ίσως λοιπόν να ήταν κι εκείνος ένας από τους λόγους που γνωριστήκαμε.
Παντού βλέπω πράγματα που μου θυμίζουν τον αδελφό μου. Μικρά σημάδια, συμπτώσεις, στιγμές που μοιάζουν σαν να μου ψιθυρίζει: «Είμαι εδώ».
Στη ζωή μου έχω βιώσει πολλές στιγμές που τις αισθάνομαι σαν θαύματα, σαν αγγελικά σημάδια. Κάποια είναι βαθιά συνδεδεμένα με τον αδελφό μου, κάποια άλλα με τους αγγέλους. Και κάθε φορά αισθάνομαι πως υπάρχει κάτι πέρα από όσα μπορούν να αντιληφθούν τα μάτια μας. Κάτι που δεν εξηγείται απαραίτητα με τη λογική, αλλά το νιώθεις με την ψυχή σου. ❤
Γλυκιά μου Έλενα σε ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμα εμπιστοσύνης από την ψυχή σου, στην δική μου.
Σου εύχομαι ολόψυχα, κάθε επιτυχία στην μουσική σου διαδρομή.
Κωνσταντίνα Δήμου
Ακολουθείστε την Έλενα Μυλωνά στο instagram
@elena _la_la_la_
