Πρεπει καποια στιγμή να έχει ξεμείνει δίπλα στο κρεβάτι μου.  Ήταν ένα πλαστικό μπουκαλάκι με λίγο νερό. Κάθε πρωί το έβλεπα και με έβλεπε. Τον καλημέρισα και με καλημερίζει. Για κάποιο λόγο όμως δεν το έβαζα στη θέση του. Πες το τεμπελιά. Ένα πρωί αποφάσισα να το μετακινήσω. Πάλι χωρίς λόγο. Έριξα στα λουλούδια το νερό κοίταξε το μπουκαλάκι στην ανακύκλωση.

Τη μερα  εκείνη δεν θα την ξεχάσω. Χωρίς υπερβολη ήταν μία από τις πιο πετυχημένες της ζωής μας. Ότι ζήτησα έγινε. Ότι στόχευσα πραγματοποιήθηκε. Την είχα ξεκινήσει με γκολ από τα αποδυτήρια. Είχα στείλει ένα δυνατό μήνυμα στον εαυτό μου. Ίσως το δυνατότερο. Εγώ καθαρίζω τα πράγματα και όχι η τύχη. Εγώ κινώ τα νήματα σύμφωνα με το δικό μου σενάριο. Η ζωή είναι δική μου.

Το συμβάν είναι πραγματικό. Ήταν ένας διάσημος ομιλητής. Απο κάτω υπήρχαν 1000 ατομα! Σηκώνει σε κάποια φάση ενα 100δόλαρο με το χέρι του και λέει:  «Ποιος το θέλει»;  Πολύ σηκώσαν το χέρι τους. Ξαναρωτάει: «Ποιός το θέλει»;  Σήκωσαν και οι υπόλοιποι. Στην τρίτη ερώτηση σηκώθηκε ένας τρίτος και το πήρε. Αυτό σημαίνει δράση. Όταν ρωτήσε τους υπόλοιπους γιατί δε σηκώθηκα,ν καθένας έχει μία δικαιολογία. Ένας είπε ότι καθόταν μακριά. Άλλος είπε ότι θα έπρεπε να σηκώσει το διπλανό του. Άλλος πάλι ντρεπόταν. Ο καθένας μας έχει εξαιρετικές δικαιολογίες για να μη βγει στη δράση. Όσο πιο ευφυής δε είσαι, τόσο πιο ευφυής είναι και η δικαιολογία .

Δράση είναι να φοβάσαι ή να βαριέσαι αλλά να το κάνεις. Δράση είναι να πηγαίνεις κόντρα στον ίδιο σου τον εαυτό όπου χρειάζεται. Δράση είναι να κάνεις το  Αυτονόητο. Όχι με λόγια. Με έργα. Δράση είναι να κλείνεις το στόμα όταν είναι εύκολο να το ανοίγεις. Δράση είναι να ξυπνάς νωρίτερα για να οργανώσεις την ημέρα σου. Δράση είναι να τα δίνεις όλα στη δουλειά σου κι ας μη σου δίνουν τα λεφτά που θέλεις. Δράση είναι να φροντίζεις τον εαυτό σου.

Δράση είναι να τη ζεις τη ζωή. Όχι να την κοιτάς.

Για εσένα δράση ίσως είναι το αυτοκίνητο στο γυμναστήριο που έχεις παρκάρει ή το τηλέφωνο στο αγαπημένο σου πρόσωπο  που περιμένει εδώ και χρόνια! Εκείνο το project!  Μου αραχνιάζει εδώ και καιρό στο συρτάρι σου. Έτσι κι αν είναι, ξεκίνα τα μικρά. Αυτό το κόσμος θεωρεί ασήμαντα. Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, ξεκίνα εκείνο το μικρό.

Θα σε κάνει περήφανο και θα σε οδηγήσει και στην δεύτερη, και στην τρίτη θα σε βοηθήσει να συνειδητοποιήσεις ότι τα μικρά  είναι τα μεγάλα. Αν δεν μπορείς να κάνεις τα μικρά δεν θα το έχεις ποτέ να κάνεις τα μεγάλα. Αυτό το μπουκαλάκι είναι η δική σου εμψύχωση για μια καλύτερη μέρα. Αυτό το μπουκαλάκι είναι η ζωή σου.

Απόσπασμα απο το βιβλίο, «το δώρο» του Στεφανου Ξενάκη από τις εκδόσεις key book!

 

Κωνσταντίνα